-----------------------جهت مشاهده مطالب تکمیلی به آرشیو موضوعی مراجعه نمایید------------------------
نظری بر رویکردهای معماری پایدار

در عصر مدرن تامین رفاه جامعه سرلوحه توسعه بود، امّا با مطرح شدن مباحث مربوط به رابطه میان انسان، محیط زیست و توسعه در دهه 1970، مفهوم توسعه پایدار مورد توجه جدّی قرار گرفت. با فعّالیتهای علمی دانشگاهها و متخصصّان علوم انسانی در کنار کمیسیونِ جهانیِ « محیط زیست و توسعه» سازمان ملل در سال 1987،اصولی برای توسعه پایدار تعیین گردید. امّا ورود رسمیِ مفاهیم توسعه پایدار به مسائل روز جهان در سال 1992 در کنفرانس محیط زیست و توسعه ریودوژانیرو اتفاق افتاد. شهرنشینی بعنوان یکی از چهار رکن اصلیِ دنیای کنونی، باعث شده تا مباحث میان رشته ایِ مختلفی در شهرسازی برای نیل به توسعه پایدار مد نظر قرار گیرد(. امروزه شهرها بعنوان متن مناسبی جهت تحقق سیاست های توسعه پایدار در نظر گرفته می شود)، که مهم ترین آنها اقتصاد، محیط زیست و جامعه است.البته معماری با رویکرد پایداری نیز از مؤلّفه های پایداری شهر است که در متن آن از مفاهیم مشترکی تبعیت می نماید. محیط زیست، اقلیمِ زیستی و تغییرات آن، کاهش مصرف انرژی، ساختمان سبز و مسائل بوم شناختی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار در شکل گیری رویکردهای معماری پایدار در لایه های گوناگون فرایند طراحی ،فرایند ساخت و تولید مصالح می باشند. مفهوم معماری پایدار در ادامه گزارش گرُوهالم برانتلَند در سال 1987 بروز می نماید و عمدتاً بر دو اصل تکیه دارد؛گروهی که به طراحی ساختمان بر اساس ارتباط و تاثیر آن بر محیط زیست توجه داشته و گروه دیگری که به کاهش مصرف انرژی در ساختمان اشاره دارد.  بررسی جریانهای گوناگون طراحی پایدارمعماری و معماریِ پایدار جهت دستیابی به دستورالعمل های راهبردیِ اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی پایدار، نیازمند شناخت مفاهیم پایداری و مطالعه تجربیات اجرائی  چهار دهۀ اخیر است.آنچه در مورد اصول و روش های معماری پایدار می توان مطالعه کرد عمدتاً در نشریات علمی و قوانین ساختمانی کشورهای پیشرو (آلمان،امریکا،کانادا،دانمارک ،...)در این زمینه و تجربه های عملی آنها قابل بررسی است. در نهایت آنچه بعنوان سؤال مطرح می شود، مربوط به شاخه های معماری پایدار و خصوصیات هر یک از آنها می باشد. پژوهشگرسعی دارد به روش اسنادی با پژوهش تاریخی در زمینه های ظهور مفاهیم پایداری در جریانات معماری و شهرسازی چهار دهۀ اخیر جهان و بخصوص اروپا، جریانهای اصلی شکل گرفتۀ معماری پایدار را مسیریابی نماید. مطالعۀ اصول ارائه شده در گزارش بِرانتلَند و پروفسور بوُ آدامز از دانشگاه لوُند سوئد و دکتر وُلفگانگ فیست از آلمان و انطباق آنها بر رویکردهای پایداری در آثارمطرح معماران فعّال (رنزو پیانو،،نورمن فاستر، کِن یانگ و...)در این زمینه،چارچوب پژوهشی مقاله را شکل می دهد.

+ نوشته شده در  ساعت 8 PM  توسط دکتر رضایی  |